Bolesław
Barbacki
Deklaracja dostępności

Działalność kulturalna

Bolesław BarbackiBolesław Barbacki prowadził wielostronną działalność kulturalno-społeczną.

Aktywnie działał jako reżyser, aktor, charakteryzator i scenograf w Towarzystwie Dramatycznym, którego powstanie zainicjował w 1918 r. i które stało się jednym z najlepszych amatorskich teatrów w Polsce w okresie dwudziestolecia międzywojennego.

Kreacje aktorskie Barbackiego często spotykały się z zachwytem publiczności i uznaniem krytyków. Również jako charakteryzator sprawdzał się znakomicie. W 1934 i w 1937 r. Towarzystwo wystawiło sztukę „Mirla Erfos” z udziałem cenionej aktorki Wandy Siemaszkowej, która zasłynęła m.in. późniejszą kreacją w premierze "Wesela" Stanisława Wyspiańskiego. W „Ilustrowanym Kurierze Codziennym” opisano z tej okazji także nowosądecki teatr dramatyczny: „Pierwszym miastem prowincjonalnym, w którem wystąpiła był Nowy Sącz, gdzie jak wiadomo – kwitnie teatr pod dyrekcją Bolesława Barbackiego, dyrektora szkoły przemysłowej, który jest w teatrze nowosądeckim reżyserem i aktorem. Cała trupa stoi na wysokim poziomie. Siemaszkowa zagrała w Nowym Sączu «Mirlę Efros», a później matkę w «Niespodziance». Grała tak, że oczarowana publiczność długą chwilą ciszy poprzedziła spontaniczny odruch huraganu oklasków po ostatnim akcie. Ojca kreował Barbacki, jak wielki artysta.”

Jego wrażliwość na sytuację kobiet, zwłaszcza z uboższych rodzin, przyczyniła się do tego, że w 1926 r. zaangażował się w powstanie zainicjowanej przez Towarzystwo Szkoły Ludowej Szkoły Przemysłowej Żeńskiej, w której miano kształcić fachowe krawcowe. Barbacki został jej pierwszym kierownikiem i funkcję tę pełnił do 1937 r.

W szkole prowadził zajęcia z kostiumologii. Napisał również dwa podręczniki: „Kostiumologię” i „Kreślenia geometryczne”. Korzystając z własnych środków, wspierał placówkę, a także uboższe uczennice.

W trosce o przyszłość swoich wychowanek powołał w 1929 r. Wytwórnię Przemysłową TSL dla absolwentek szkoły.

Angażował się w działania Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. W 1932 r. został wybrany na prezesa tej organizacji. Przyczynił się do rozbudowy biblioteki Towarzystwa, uporządkowania i prowadzenia jego archiwum, otworzenia świetlicy oraz powstania stadionu sportowego.

Warto także podkreślić wagę, jaką Barbacki przywiązywał do książek. W każdej instytucji, z którą był związany wspierał gromadzenie księgozbiorów i rozwój czytelnictwa. Osobiście dobierał książki do biblioteki Towarzystwa Dramatycznego, przyczynił się również do rozbudowy biblioteki utworzonej na potrzeby uczennic kształcących się w szkole krawieckiej, a także, jak już wspomniano, biblioteki „Sokoła”.

Godna uwagi jest także jego wrażliwość na potrzebę zachowywania dokumentacji i pamiątek przeszłości; za swojej prezesury zainicjował uporządkowanie dokumentacji „Sokoła”.

Poniżej – archiwalne zdjęcia związane z pozaartystyczną działalnością Bolesława Barbackiego: